Antoine Laurent de Lavoisier (ur. 26 sierpnia 1743 w Pary??u, zm. 8 maja 1794 tam??e) â?? francuski fizyk i chemik, stracony na gilotynie w wyniku wyroku Trybuna??u Rewolucyjnego Republiki Francuskiej.
Sformu??owa?? pierwszÄ? wersjÄ? prawa zachowania masy, wykaza??, ??e tlen jest niezbÄ?dny przy spalaniu oraz w procesie produkcji kwas??w (1778, stÄ?d nazwa kwasor??d), udowodni?? nieprawdziwo??Ä? teorii flogistonu i przyczyni?? siÄ? do zreformowania nomenklatury chemicznej.
UczÄ?szcza?? do College Mazarin, gdzie studiowa?? chemiÄ?, botanikÄ?, astronomiÄ? i matematykÄ?. Jego pierwsze prace dotyczÄ?ce chemii opublikowano w 1764 r. W 1767 r. pracowa?? jako geolog w Alzacji i Lotaryngii. Zosta?? wybrany cz??onkiem Francuskiej Akademii Nauk w 1768 r. W roku 1771 o??eni?? siÄ? z trzynastoletniÄ? w??wczas Marie-Anne Pierrette Paulze, kt??ra t??umaczy??a dla niego z angielskiego i ilustrowa??a jego ksiÄ???ki. Od 1775 r. s??u??y?? w administration royale des poudres, gdzie jego praca doprowadzi??a do ulepsze?? w produkcji prochu strzelniczego i wynalezienia nowej metody produkcji saletry.
Najwa??niejsze eksperymenty Lavoisiera dotyczy??y natury zap??onu i spalania. Ukaza??y one, ??e wymienione procesy polegajÄ? na ??Ä?czeniu siÄ? substancji z tlenem. Udowodni?? on tak??e, ??e tlen odgrywa kluczowÄ? rolÄ? przy oddychaniu zwierzÄ?t i ro??lin oraz w procesie rdzewienia metali. Wyja??nienia Lavoisiera uchyli??y teoriÄ? flogistonu, kt??ra postulowa??a, ??e materia??y podczas spalania uwalniajÄ? substancjÄ? zwanÄ? flogistonem. Odkry?? on tak??e, ??e wod??r (hydrogenium, z gr. â?? tworzÄ?cy wodÄ?) w po??Ä?czeniu z tlenem tworzy wodÄ?. W Sur la combustion en general (O zap??onie, 1777) i Consid?Šrations G?Šn?Šrales sur la Nature des Acides (Rozwa??ania o naturze kwas??w, 1778) ukaza??, ??e "powietrze" bÄ?dÄ?c sk??adnikiem procesu spalania jest tak??e ??r??d??em kwasowo??ci. W 1779 "powietrze" odpowiedzialne za spalanie nazwa?? tlenem (oxygenium, z gr. â?? tworzÄ?cy kwasy), a pozosta??Ä? cze??Ä? powietrza nazwa?? azotem (z gr. bez ??ycia). W Reflexions sur le Phlogistique (Refleksje nad flogistonem, 1783), Lavoisieur wykaza?? niesp??jno??Ä? teorii flogistonu.
Eksperymenty Lavoisiera nale??a??y do pierwszych, w kt??rych stosowano metodÄ? ilo??ciowÄ?. Pokaza?? on, ??e mimo zmian stanu materii podczas reakcji, jej ilo??Ä? (masa) jest taka sama przed i po reakcji chemicznej. SpalajÄ?c fosfor i siarkÄ? zauwa??y??, ??e produkt reakcji wa??y?? wiÄ?cej ni?? jej substraty. Wykaza??, ??e nadwy??ka wagi jest rekompensowana ubytkiem masy powietrza. Te eksperymenty da??y podstawÄ? do sformu??owania prawa zachowania masy. Lavoisier bada?? tak??e sk??ad chemiczny wody, kt??rej sk??adniki nazwa?? tlenem i wodorem. We wsp????pracy z Francuskim uczonym Claude-Louisem Bertholletem Lavoisier skomponowa?? chemicznÄ? nomenklaturÄ? (M?Šthode de nomenclature chimique, 1787). Nazewnictwo w du??ej czÄ???ci jest wykorzystywane tak??e wsp????cze??nie, jak np.: kwas siarkowy, siarczany.
Jego dzie??o Trait?Š ??l?Šmentaire de Chimie (Elementarne zagadnienia chemii (1789) jest uwa??ane za pierwszy nowoczesny podrÄ?cznik chemii, zawiera ono podglÄ?dy Lavoisiera na teorie chemiczne, formu??uje prawo zachowania masy i zaprzecza istnieniu flogistonu. Lavoisier precyzuje tak??e pojÄ?cie pierwiastka, definiujÄ?c go jako substancjÄ? prostÄ?, kt??ra nie mo??e byÄ? rozbita na sk??adniki ??adnÄ? metodÄ? analizy chemicznej. Sformu??owa?? tak??e teoriÄ? o ??Ä?czeniu siÄ? pierwiastk??w w zwiÄ?zki chemiczne. PodrÄ?cznik zawiera tak??e listÄ? nastÄ?pujÄ?cych pierwiastk??w: tlen, wod??r, azot, fosfor, rtÄ?Ä?, cynk i siarka. Lista zawiera??a tak??e ??wiat??o i ciep??o, kt??re Lavoisier tak??e uwa??a?? za substancje.
Du??e znaczenie w ??yciu Lavoisiera mia??o zainteresowanie prawem, kt??re prowadzi??o do zainteresowania siÄ? politykÄ?. W wieku 26 lat uzyska?? stanowisko poborcy podatkowego w Ferme Generale, prywatnym przedsiÄ?biorstwie zajmujÄ?cym siÄ? poborem podatk??w, gdzie pr??bowa?? wprowadziÄ? zmiany we francuskim systemie finansowym i podatkowym. PracujÄ?c dla rzÄ?du opracowywa?? system miar majÄ?cy zapewniÄ? uniformizacjÄ? wag w ca??ej Francji. Jako jeden z 28 francuskich poborc??w podatkowych zosta?? okrzykniÄ?ty przez rewolucjonist??w zdrajcÄ? i zgilotynowany w Pary??u w roku 1794. Mia?? w??wczas 51 lat.
Komentarze (0) 17.07.2009. 12:08
Chemia jest tradycyjnie dzielona na kilka dzia????w. Wsp????cze??nie uwa??a siÄ?, ??e podzia?? ten jest nieco sztuczny, ale utrzymuje siÄ? on ze wzglÄ?d??w praktycznych i edukacyjnych.
W podrÄ?cznikach chemii, zar??wno akademickich jak i szkolnych,
chemiÄ? dzieli siÄ? zwykle na:
* nieorganicznÄ? - zajmujÄ?cÄ? siÄ? wszystkimi zwiÄ?zkami wystÄ?pujÄ?cymi w tzw. materii nieo??ywionej,
* organicznÄ? - zajmujÄ?cÄ? siÄ? zwiÄ?zkami zawierajÄ?cymi w swojej strukturze atom wÄ?gla (z kilkoma wyjÄ?tkami),
* analitycznÄ? - zajmujÄ?ca siÄ? badaniem sk??adu, stÄ???enia i struktury pierwiastk??w i zwiÄ?zk??w chemicznych,
* fizycznÄ? - obejmujÄ?ca wszystkie zjawiska na pograniczu chemii i fizyki.
Dzia??y interdyscyplinarne
Na pograniczu poszczeg??lnych tradycyjnych dzia????w chemii, a tak??e chemii i innych nauk przyrodniczych powstajÄ? liczne interdyscyplinarne kierunki bada??. Wsp????cze??nie te interdyscyplinarne dziedziny sÄ? najbardziej ??ywotnÄ? i najszybciej rozwijajÄ?cÄ? siÄ? czÄ???ciÄ? chemii.
Na pograniczu r????nych dzia????w chemii powsta??y m.in.:
* chemia supramolekularna - zajmujÄ?ca siÄ? strukturami "nadczÄ?steczkowymi"
* chemia metaloorganiczna - zajmujÄ?ca siÄ? zwiÄ?zkami po??rednimi miÄ?dzy organicznymi i nieorganicznymi
Na pograniczu chemii i innych nauk powsta??y:
* biochemia i biologia molekularna - stanowiÄ?ce podstawÄ? wsp????czesnej biologii
* geochemia i astrochemia - nauki o podstawach chemicznych przemian zachodzÄ?cych w skorupie ziemskiej
Komentarze (0) 17.07.2009. 12:02
Atom, czÄ?steczka, wiÄ?zanie chemiczne
Atom jest wsp????cze??nie podstawowym pojÄ?ciem w chemii. Sk??ada siÄ? on z jÄ?dra atomowego i chmury elektron??w. O ile jÄ?dro jest domenÄ? fizyki jÄ?drowej, o tyle zachowanie i natura chmury elektronowej jest domenÄ? chemii, gdy?? decyduje o zdolno??ci atom??w do ??Ä?czenia siÄ? w wiÄ?ksze obiekty, zwane czÄ?steczkami. CzÄ?steczka bowiem to grupa atom??w, kt??re sÄ? trwale powiÄ?zane przez wymianÄ? elektron??w z pow??oki walencyjnej, czyli najbardziej odleg??ej od jÄ?dra. Na skutek tej wymiany powstajÄ? trwa??e wiÄ?zania chemiczne.
Pierwiastek, indywiduum chemiczne, mieszaniny
Wg klasycznej definicji pierwiastek chemiczny to taka substancja, kt??rej metodami chemicznymi nie da siÄ? dalej roz??o??yÄ?. Koncepcja pierwiastka wywodzi siÄ? wprost z alchemii. Podstawowym dokonaniem Roberta Boyle'a by??o jednak zerwanie z alchemicznÄ? tradycjÄ?, w ramach kt??rej wierzono, ??e tych pierwiastk??w jest od 3 do 7, przy czym ich lista powstawa??a z rozwa??a?? teoretycznych, a nie na podstawie danych eksperymentalnych. Wsp????cze??nie wiadomo, ??e pierwiastk??w jest ponad 100, i ??e poszczeg??lne pierwiastki sÄ? tworzone przez atomy, kt??re majÄ? w jÄ?drze jednakowÄ? liczbÄ? proton??w.
Indywiduum chemiczne to z kolei substancja, w kt??rej wystÄ?puje jeden rodzaj moleku??. Je??li moleku??y te sÄ? niena??adowanymi czÄ?steczkami, nie posiadajÄ?cymi niesparowanych elektron??w to w??wczas indywidua te nazywa siÄ? zwiÄ?zkami chemicznymi. ZwiÄ?zek chemiczny to zatem substancja, kt??ra sk??ada siÄ? z jednego rodzaju czÄ?steczek.
Inne indywidua chemiczne to:
* jony - czyli moleku??y posiadajÄ?ce ??adunek elektryczny
* rodniki - czyli nietrwa??e zwykle moleku??y posiadajÄ?ce przynajmniej jeden niesparowany (nieparzysty) elektron.
Opr??cz czystych pierwiastk??w i zwiÄ?zk??w chemicznych w naturze wystÄ?pujÄ? ich r????norakie mieszaniny. W zale??no??ci od tego czy mieszaniny te mo??na rozdzieliÄ? mechanicznie, czy te?? wymaga to bardziej z??o??onych operacji fizyko-chemicznych rozr????nia siÄ?:
* roztwory i
* mieszaniny niejednorodne, takie jak koloidy, zole, ??ele, pasty, piany, zawiesiny i inne.
Reakcje chemiczne
Reakcja chemiczna to proces powstawania lub zrywania wiÄ?za?? chemicznych, na skutek kt??rych powstajÄ? lub rozpadajÄ? siÄ? czÄ?steczki. Zwykle reakcje chemiczne majÄ? do??Ä? z??o??ony przebieg, tzn. sÄ? sumÄ? wielu nastÄ?pujÄ?cych po sobie lub odbywajÄ?cych siÄ? jednocze??nie akt??w zrywania i powstawania wiÄ?za??. Opisy sumarycznego przebiegu reakcji nazywajÄ? siÄ? r??wnaniami, natomiast pe??en opis wszystkich akt??w zrywania i powstawania wiÄ?za?? chemicznych jest nazywany jej mechanizmem.
Wzory chemiczne
StrukturÄ? czÄ?steczek i innych indywidu??w chemicznych zapisuje siÄ? w postaci specjalnych wzor??w, kt??re tworzy siÄ? stosujÄ?c specjalnÄ? symbolikÄ?. W znacznym uproszczeniu, na symbolikÄ? tÄ? sk??adajÄ? siÄ?:
* symbole pierwiastk??w - przyjmujÄ?ce postaÄ? jedno-trzyliterowych skr??t??w ich nazw - reprezentujÄ?ce atomy wystÄ?pujÄ?ce w czÄ?steczkach
* symbole wiÄ?za?? chemicznych - przyjmujÄ?ce postaÄ? kresek, ??Ä?czÄ?cych symbole pierwiastk??w - ka??da pojedyncza kreska oznacza uwsp??lnionÄ? parÄ? elektronowÄ?.
Wzory poszczeg??lnych czÄ?steczek chemicznych mo??na zestawiaÄ? w r??wnania, kt??re w poglÄ?dowy spos??b przedstawiajÄ? przebieg reakcji chemicznych. Konwencja pisania r??wna?? polega na umieszczaniu substrat??w po lewej, produkt??w po prawej stronie r??wnania i ??Ä?czenie ich r????nego rodzaju strza??kami symbolizujÄ?cymi rodzaj danej reakcji.
Mole, stÄ???enia i stechiometria
PodstawowÄ? jednostkÄ? stosowanÄ? w chemii jest mol. Jest to jednostka liczno??ci materii, czyli stosunku liczby czÄ?stek znajdujÄ?cych w okre??lonej masie lub objÄ?to??ci danej substancji chemicznej do liczby atom??w obecnych w 12 g czystego izotopu wÄ?gla 12C.
Mol, razem z r??wnaniami reakcji chemicznych, stanowi podstawÄ? oblicze?? stechiometrycznych, kt??rych zasady umo??liwiajÄ? dok??adne ustalenie jaka masa lub objÄ?to??Ä? jednego zwiÄ?zku mo??e przereagowaÄ? z drugim zwiÄ?zkiem. TeoretycznÄ? podstawÄ? tych oblicze?? jest prawo dzia??ania mas oraz koncepcja wsp????czynnika stechiometrycznego.
Koncepcja stÄ???enia, rozumianego jako molowy lub procentowy udzia?? zwiÄ?zk??w chemicznych w mieszaninie, umo??liwia z kolei dokonywanie analogicznych oblicze?? ilo??ci reagujÄ?cych substancji, nawet gdy nie sÄ? one jednorodne.
Energia
Energia odgrywa istotnÄ? rolÄ?, zar??wno w trwa??o??ci zwiÄ?zk??w chemicznych jak i w przebiegu reakcji. Zagadnieniami energetycznymi zwiÄ?zanymi ze zjawiskami badanymi przez chemiÄ? zajmuje siÄ? chemia fizyczna. W ramach tej nauki, wywodzÄ?cej siÄ? z termodynamiki i kinetyki stworzono szereg pojÄ?Ä? i wielko??ci s??u??Ä?cych opisowi zagadnie?? energetycznych, odnoszÄ?cych siÄ? do zwiÄ?zk??w i reakcji chemicznych.
SÄ? to m.in.:
* Energia wiÄ?zania chemicznego - czyli najmniejsza energia potrzebna do jego rozerwania.
* Entalpia reakcji chemicznej - bÄ?dÄ?ca miarÄ? efektu cieplnego reakcji chemicznej, zachodzÄ?cej pod sta??ym ci??nieniem,
* Energia swobodna reakcji chemicznej - bÄ?dÄ?ca miarÄ? "sk??onno??ci" do zaj??cia reakcji w danych warunkach,
* Energia aktywacji - czyli minimalna energia potrzebna do zaj??cia danej reakcji.
Komentarze (0) 17.07.2009. 11:58
Wiek XVII to zmierzch alchemii. Ukaza??o siÄ? w tym okresie (1604 rok) specjalistyczne dzie??o wydane przez edytora Johanna Th??lde pod tytu??em Triumfalny w??z Antymonu autorstwa prawdopodobnie nieistniejÄ?cego mnicha Bazylego Walentyna. KsiÄ???ka traktuje o antymonie, jego zwiÄ?zkach i ich medycznym zastosowaniu. PonoÄ? ostatnim eliksirem ??ycia by?? otrzymany przez Johanna R. Glauberta (1604-1668) siarczan(VI) sodu. Uczony ten opisa?? spos??b wytwarzania kwasu solnego przez dzia??anie kwasem siarkowym(VI) na chlorek sodu. W wyniku tego procesu uzyska?? Na2SO4*2H2O i odkry?? jego dzia??anie przeczyszczajÄ?ce. Glaubert nazwa?? tÄ? s??l sal mirabile (cudowna) i twierdzi??, ??e jest to lek na wszelkie dolegliwo??ci czyli tak poszukiwany przez alchemik??w panaceum. Jednym z ostatnich alchemik??w by?? niemiecki uczony Hennig Brand, kt??ry poszukujÄ?c metody uzyskania kamienia filozoficznego z moczu w roku 1669 wyodrÄ?bni?? czysty fosfor. By??o to na 5-10 lat wcze??niej przed odkryciem pierwiastka przez Roberta Boyle.
CzÄ?sto przyjmuje siÄ?, ??e historia chemii jako nauki i koniec alchemii rozpoczÄ??? siÄ? od wydania przez Roberta Boyle'a dzie??a The Skeptical Chymist (1661), w kt??rym wyra??nie rozgraniczy?? on chemiÄ? jako naukÄ? od przednaukowych bada?? alchemicznych. Kluczowe znaczenie tej pracy polega??o na postulacie wyra??nego oddzielenia opisu wyniku prowadzonych bada?? i wynikajÄ?cych z tych bada?? bezpo??rednich wniosk??w od ich filozoficzno-ezoterycznych interpretacji. Trzeba jednak zaznaczyÄ?, ??e od tego czasu bardzo d??ugo jeszcze w chemii wystÄ?powa??a wiara w sztuczne byty "filozoficzne", wywodzÄ?ce siÄ? wprost z alchemii takie jak flogiston czy si??a witalna.
Dzi?? wiele zawdziÄ?czamy alchemikom, kt??rzy zdecydowani popchnÄ?li do przodu naukÄ? odkrywajÄ?c wiele pierwiastk??w oraz substancji.
Komentarze (0) 17.07.2009. 11:44
PoczÄ?tki chemii siÄ?gajÄ? staro??ytno??ci, kiedy to z og??lnych rozwa??a?? filozoficznych wy??oni??a siÄ? alchemia, kt??rej przedstawiciele dzia??ali jeszcze na poczÄ?tku XIX wieku.
Za "ojc??w" wsp????czesnej chemii, uwa??a siÄ? zwykle Roberta Boyle'a (1661), Antoine Lavoisiera (1787) i Johna Daltona (1808), kt??rzy radykalnie rozgraniczyli badania z u??yciem metody naukowej od dawnych poszukiwa?? kamienia filozoficznego.
Kamieniami milowymi odkryÄ? chemicznych do poczÄ?tk??w XX wieku by??y:
* Stworzenie jasnej koncepcji pierwiastka chemicznego, jako substancji, kt??rej nie mo??na roz??o??yÄ? metodami chemicznymi, wprowadzonej przez Roberta Boyle'a (1689)
* Rozpowszechnienie prawa zachowania masy przez Antoine Lavoisiera
* Stworzenie wsp????czesnej koncepcji atomowej przez Johna Daltona (1808)
* Odkrycie prawa okresowo??ci i skonstruowanie uk??adu okresowego pierwiastk??w przez Dmitrija Mendelejewa (ok. 1869)
* Porzucenie koncepcji si??y ??yciowej po otrzymaniu mocznika przez Friedricha W??hlera (1828)
* Odkrycie subtelnej budowy atomu przez Ernesta Rutherforda w latach 1911-1920
* Stworzenie podstaw chemii kwantowej przez Heisenberga, Schr??dingera i Pauliego w latach 20. XX w.
Komentarze (0) 17.07.2009. 11:38